عصر کرد - ورزش 3 /محمدحسین باصری پس از نقش‌آفرینی در گل صنعت نفت، شادی پرشوری داشت. گلی که پیام نیازمند، شیوه رسیدن به آن را به آرسنال تشبیه کرد.
توپ زیر بغل، مشت گره‌کرده و فریادی که از امید دوباره آبادانی‌ها حکایت داشت. محمدحسین باصری بعد از باز شدن دروازه پرسپولیس، این‌طور مقابل دوربین‌ها ظاهر شد. صنعت نفت اختلاف دو گل را به یکی رسانده بود و بازیکن شماره ۹۷ این تیم، در حالی شادی می‌کرد که توپ را هم برداشته بود تا مسابقه هرچه زودتر از سر گرفته شود.
باصری بازی را از روی نیمکت آغاز کرد و در دقیقه ۵۶ به زمین آمد. دقایقی بعد، روی کرنر محمدرضا غبیشاوی در شلوغی مقابل دروازه پرسپولیس صاحب موقعیت شد و توپ پس از برخورد با بدن او و سپس حسین ابرقویی، از خط دروازه گذشت. اگرچه در گزارش رسمی این گل به‌عنوان گل به خودی ابرقویی ثبت شد، باصری یکی از چهره‌های اصلی صحنه بود و با همان شور و هیجان یک گلزن، باز شدن دروازه نیازمند را جشن گرفت.
این گل البته با اعتراض پرسپولیسی‌ها همراه شد. نیازمند اعتقاد داشت بازیکنان صنعت نفت مسیر حرکتش را بسته‌اند و روی او خطا کرده‌اند. احتمال برخورد توپ به دست باصری هم در اتاق VAR بررسی شد، اما تصمیم نهایی، تأیید گل بود تا نفتی‌ها فرصت پیدا کنند برای جبران گل دوم و رسیدن به امتیاز تلاش کنند.
توضیح نیازمند پس از مسابقه، نام آرسنال را هم به داستان این گل آورد. دروازه‌بان پرسپولیس از تعبیر «ساندویچ کردن گلر» استفاده کرد و توضیح داد که بازیکنان حریف از جلو و پشت، اجازه حرکت به دروازه‌بان را نمی‌دهند. او درباره این روش گفت: «این روشی است که آرسنال پارسال با آن قهرمان لیگ انگلیس شد. نمی‌شود خرده‌ای گرفت.» نیازمند در ادامه تأکید کرد که تیمش باید بیشتر کار کند تا روی چنین ضرباتی به حریف فرصت ندهد.
به این ترتیب، شادی باصری در قلعه‌حسن‌خان به گلی مربوط شد که دروازه‌بان حریف برای توصیف شیوه به ثمر رسیدنش، سراغ آرسنال رفت. مهاجم صنعت نفت در میان ازدحام محوطه شش‌قدم، در صحنه‌ای نقش داشت که نیازمند فرصت حرکت به سمت توپ را پیدا نکرد و بعدتر آن را نمونه‌ای از همان روش مورد اشاره‌اش دانست.
در ادامه، گل اورونوف در دقیقه ۸۵ فاصله را دوباره به دو گل رساند و پرسپولیس مسابقه را سه بر یک برد. شادی باصری و امیدی که گل صنعت نفت ایجاد کرده بود، به امتیاز ختم نشد، اما تصویر او با توپ زیر بغل و مشت بلندشده، یادگار لحظه‌ای شد که آبادانی‌ها دوباره خودشان را در بازی دیدند.