عصر کرد - تسنیم /قهرمان بلامنازع کمربندها را واگذار کرد و در آستانه خداحافظی قرار گرفت.
اولکساندر اوسیک یکی از برترین بوکسورهای سنگینوزن جهان است و سالهاست که بر این دسته تسلط دارد. او اکنون 39 ساله است؛ سنی که برای بوکسورهای سنگینوزن چندان غیرعادی یا بحرانی محسوب نمیشود. با این حال، به نظر میرسید عملکرد اوسیک به تدریج با دشواری بیشتری همراه شده است. علاوه بر این، نشانههای هشدار دهنده نیز به طور مداوم دیده میشد؛ از نتیجه جنجالی نخستین مبارزه او با دانیل دوبوا گرفته تا نمایش نه چندان قانعکنندهاش برابر کیکبوکسور ریکو ورهوون. البته همه این رقابتها در نهایت با پیروزی اوسیک به پایان رسید اما تردیدها درباره کیفیت عملکرد او همچنان باقی ماند. اکنون نیز اوسیک اعلام کرده است که قصد دارد در آینده نزدیک از بوکس حرفهای خداحافظی کند.
بیانیه احساسی اولکساندر اوسیک
اوسیک در سخنانی احساسی درباره آینده خود گفت: میخواهم از تمام کمربندهایی که اکنون در اختیار دارم، صرفنظر کنم تا بوکسورهایی که مدتهاست در انتظار فرصت هستند، بتوانند برای کسب آنها مبارزه کنند. من کمربندها را کنار میگذارم اما هنوز از بوکس بازنشسته نمیشوم، زیرا یک نمایش آخر در پیش دارم. از همه شما تشکر میکنم. برای تمام سازمانهای بوکس احترام قائلم و از همه کسانی که در این مسیر همراهم بودند سپاسگزارم. هنوز اتفاقهای بیشتری در راه است. خدا را برای همه چیز شکر.
در واقع، هر دو تصمیم اوسیک تا حد زیادی قابل پیشبینی بود. دسته سنگینوزن در سالهای اخیر دچار رکود شده بود. اوسیک پس از کسب تمام کمربندها به قهرمان بلامنازع جهان تبدیل شد اما در مقطعی تنها سالی یک یا دو مبارزه انجام میداد. در این میان، تمرکز او بیشتر روی مبارزههای بزرگ و پردرآمد با تایسون فیوری و همچنین رویارویی با ورهوون بود. در مقابل، مدعیان اجباری ماهها و حتی سالها منتظر فرصت باقی ماندند اما هرگز به شانس مبارزه برای عنوان قهرمانی نرسیدند.
با گذشت زمان، این وضعیت بیش از پیش به چشم آمد. طبیعی بود که مبارزه با مدعیان اجباری، از نظر مالی و رسانهای، جذابیت رقابت با ستارههایی مانند فیوری را نداشته باشد. به همین دلیل نیز اوسیک ترجیح داد به جای دفاعهای اجباری در مبارزههای بزرگ و درآمدزا حضور پیدا کند.
تصمیمی منطقی برای پایان دوران حرفهای
تصمیم اوسیک برای بازنشستگی نیز کاملاً منطقی به نظر میرسد. نخست اینکه او اکنون 39 سال دارد و در کنار بوکس به دنبال تجربههای جدید در حوزههای دیگر است. برای مثال، او به تازگی در یک فیلم سینمایی نیز ایفای نقش کرده است. اوسیک بارها گفته بود که میخواهد علاوه بر بوکس روی سایر جنبههای زندگی خود نیز تمرکز کند.
دوم اینکه، او تقریباً به هر افتخاری که در بوکس حرفهای امکان دستیابی به آن وجود داشت، رسیده است. دیگر قله فتحنشدهای برای او باقی نمانده و نیازی ندارد چیزی را به کسی ثابت کند.
سوم اینکه، با افزایش سن، حفظ همان سطح از آمادگی و کسب نتایج مطلوب دشوارتر شده است. برای نمونه، در مبارزه با ورهوون در برخی لحظهها از شرایط همیشگی خود فاصله گرفت و آن تسلط همیشگی را به نمایش نگذاشت. شاید اوسیک به این نتیجه رسیده باشد که بهترین زمان برای حفظ میراث حرفهایاش پایان دادن به دوران قهرمانی است.
با کنار رفتن اوسیک، دسته سنگینوزن بدون تردید جان تازهای خواهد گرفت. در این وزن، مدعیان سرسخت و مستعد زیادی حضور دارند که سالها به دلیل سلطه کامل اوسیک فرصت درخشش پیدا نکردند. برخی از آنها مستقیماً برابر او شکست خوردند و برخی دیگر هرگز فرصت مبارزه برای عنوان قهرمانی را به دست نیاوردند. اکنون شرایط تغییر خواهد کرد و بوکسورهایی مانند موسی ایتائوما، آگیت کابایل و مورات گاسیف شانس بیشتری برای رسیدن به قله خواهند داشت. در واقع، تصمیم اوسیک میتواند آغازگر فصل تازهای برای دسته سنگینوزن باشد.
آخرین مبارزه در انتظار اوسیک
با این حال، کاملاً مشخص است که اولکساندر اوسیک پیش از خداحافظی یک مبارزه مهم دیگر انجام خواهد داد. اگر قصد داشت ابتدا از کمربندهایش دفاع کند، هرگز آنها را واگذار نمیکرد. در حال حاضر، دو گزینه واقعبینانه پیش روی او قرار دارد؛ یا برگزاری مسابقهای دوباره با ریکو ورهوون برای پایان دادن به تمام بحثهای مربوط به مبارزه نخست یا تکمیل سهگانه مبارزات با تایسون فیوری.
در میان این دو گزینه، رویارویی دوباره با فیوری محتملتر و جذابتر به نظر میرسد. چنین مبارزهای میتواند درآمد بسیار زیادی برای اوسیک به همراه داشته باشد و در عین حال، فرصتی مناسب برای تثبیت جایگاه او به عنوان بهترین بوکسور سنگینوزن جهان باشد. از سوی دیگر، تایسون فیوری پس از بازگشت هنوز به آمادگی ایدهآل نرسیده است؛ موضوعی که میتواند این مبارزه را برای اوسیک به گزینهای جذاب و مناسب تبدیل کند.