عصر کرد - فارس / در دل روستای تاریخی بیاندره در بانه، درختی کهنسال با بیش از 1700 سال قدمت، همچنان با شکوه و عظمت به آسمان می‌نگرد. این درخت بلوط، که در قبرستانی تاریخی واقع شده است، نه تنها گواهی از تاریخ کهن این منطقه است، بلکه نماد مقاومت طبیعت در برابر گذر زمان می‌باشد. سفری به این روستا، سفری به اعماق تاریخ و فرهنگ کردستان است.
توضیح ویدیو
هوای صبحگاهی هنوز لطیف و خنک است. زمین نمناک از شب‌باران، حس تازگی را به همه‌چیز بخشیده. درخت بلوط کهنسال، با تنه عظیم و شکوه‌مندش در وسط قبرستان تاریخی روستای بیاندره ایستاده است.بیاندره، روستایی در دل کوه‌های بانه در استان کردستان، روستایی که در کنار زیبایی‌های طبیعی خود، جاذبه‌های تاریخی فوق‌العاده‌ای را در دل خود جای داده است.
پس از رسیدن به روستا، ماموستا شیرکو ویسی، امام جمعه روستا، با لبخندی گرم از ما استقبال می‌کند و به شرح تاریخ این روستا و درخت کهنسال بلوط می‌پردازد.گوش دادن به روایت‌های تاریخی ماموستا شیرکو با کلمات خود ما را به دنیای گذشته می‌برد. او از درختی می‌گوید که با بیش از 1700 سال عمر همچنان در قبرستان تاریخی روستا استوار ایستاده است. درخت بلوط که به ثبت ملی رسیده و گنجینه از خاطرات و تاریخ این روستا را در دل خود نگهداشته است.طبق گفته ماموستا، در این قبرستان که دیوارچینی آن سال‌ها پیش انجام شده، سه طبقه قبر وجود دارد تا جایکه براساس مشاهدات حاضرین در برخی قبرها مردگان در کوزه‌های سفالی بزرگ دفن شده‌اند. این قبرها، نشان‌دهنده تمدن و زندگی در این منطقه در دوران‌های گذشته است.اشتیاق دیدن این درخت بلوط ما را به سمت قبرستان قدیمی روستا می‌کشاند، درخت با تنه‌ای عظیم و شاخ و برگ‌هایی که به سمت آسمان قد کشیده است. درختی که کهنسال‌ترین درخت استان کردستان محسوب می‌شود، ایستاده و در دل تاریخ جاودانه شده است. ماموستا شیرکو با اشاره به برگ‌های درخت می‌گوید: این درخت بلوط، میوه‌هایی با خاصیت‌های خوراکی دارد. میوه‌هایی که اهالی روستا به آن‌ها اعتقاد دارند و از آن‌ها برای درمان بیماری‌های مختلف استفاده می‌کنند.
درختی که بی‌سروصدا، سال‌ها و دهه‌ها و حتی هزاره را پشت سر گذاشته است. شاید اگر بخواهی دقیق‌تر نگاه کنی، می‌توانی متوجه شوی که در دل این درخت، تاریخ این منطقه به جریان افتاده است.هر قدم که به سوی درخت برمی‌داری، صدای وزش باد و رقص برگ‌ها، داستان‌هایی از روزهای گذشته را در گوش‌ات می‌نوازد. درخت کهنسال، همچون یک شاهدِ خاموش، سال‌ها در کنار این قبرستان ایستاده و همه‌چیز را دیده است. از روزهای طلایی روستا گرفته تا روزهای سخت و سیاه، درخت هنوز ایستاده و به افق نگاه می‌کند. درختی با قامت ۱۷ متر و پهنای عظیم ۱۲ متری، گویی سر به آسمان کشیده تا از گذر زمان و داستان‌هایی که در دل خود دارد، سخن بگوید. شاخ و برگ‌هایش مانند دستانی پیچ در پیچ به هم گره خورده‌اند. هر شاخه‌ای، هر برگ، هر رگ ریشه‌ای که به زمین می‌پیوندد، روایتی از هزاران سال زندگی دارد. گویی خود درخت، به تنهایی یک کتاب باز از تاریخ است؛ هر قسمت از آن با حکایات هزاران جاندار که روزی در سایه‌اش پناه گرفته‌اند، پر شده است.در دل این درخت، گودالی شگفت‌انگیز وجود دارد که گویی محل زندگی و خواب کسانی بوده که در طول قرن‌ها در کنار آن زیسته‌اند. شاید این گودال روزی خانه‌ای برای پرندگان کوچکی بوده، یا حتی پناهگاهی برای حیوانات در طول طوفان‌ها و زمستان‌های سخت. هر لایه چوبی که در دل این درخت قرار دارد، همچون یک صفحه از یک دفتر خاطرات است که روایت‌گر روزهایی از باران‌های شدید، آفتاب‌های سوزان، و شب‌های پر از سکوت و آرامش است.
به گفته اهالی روستا، درخت تاریخی بیاندره میوه هم دارد، این میوه‌ها نه تنها خوراکی‌اند بلکه خاصیت‌های درمانی دارند. هر کدام از این میوه‌ها، گویی مثل یک نشانه از طبیعت بی‌پایان هستند که با گذشت قرن‌ها هنوز به زندگی ادامه می‌دهند. درخت بلوط بیاندره، نه تنها یک درخت کهنسال است، بلکه مرز میان زندگی و مرگ، میان گذشته و حال، میان گذشته‌هایی که در دل قبرستان به خاک سپرده شده‌اند، و حالاهایی که هنوز در این منطقه ادامه دارد.رازهایی از قبرستان تاریخیقدم به قدم وارد مکانی می‌شویم که در آن بقایای تاریخ و فرهنگ مردمان گذشته هنوز در دل خاک مدفون است. در این قبرستان که طبق گفته ماموستا در گذشته سه طبقه داشت، آثار بسیاری از گذشته‌ها برجای مانده است. سنگ‌های قدیمی، کوزه‌های سفالی که برای دفن مردگان استفاده می‌شده و فضای ساکت و مرموز قبرستان، همگی ما را به تاریخ دیرین این منطقه متصل می‌کنند.
پس از بازدید از درخت کهنسال بلوط و قبرستان تاریخی، به سراغ دیگر زیبایی‌های طبیعی روستای بیاندره می‌رویم. طبیعت این روستا با درختان بلند بلوط، کوه‌های سرسبز و هوای مطبوع در بهار پوشش هزار رنگ درختان در پاییز و زمستان پوشیده از برف.همانطور که ماموستا شیرکو می‌گوید، ظرفیت بالایی برای جذب گردشگر دارد. منطقه‌ای که بکر و دست‌نخورده مانده و برای هر کسی که به دنبال آرامش و طبیعت است، یک مقصد ایده‌آل محسوب می‌شود.ظرفیتی که باید دیده شود و البته نیاز به توجه از سوی مسئولان برای ایجاد زیرساخت‌های مناسب دارد، روستا دارای امکانات خدماتی، از جمله، آب و برق و حتی گاز طبیعی و اینترنت است تا جاییکه به قول اهالی روستاها حتی در سردترین روزهای سال هم هرگز مشکل قطعی گاز نداشته‌اند و گرمای امیدبخش گاز به برکت انقلاب اسلامی خانه‌هایشان را گرم کرده است که اگر نبود امروز خیلی از درختان روستا باید برای گرم کردن و پخت و پز طعمه آتش می‌شدند، اما امروز بوی گرم نان بدون کوچکترین دود چوبی از خانه‌های روستا به مشام می‌رسد.البته مردم روستا مطالباتی هم دارند از نیازهایی که از راه دسترسی مناسب شروع می‌شود و به اینترنت پرسرعت و اجرای طرح هادی ختم می‌شود و از رسانه می‌خواهند صدایشان شود و مطالبات‌شان را به گوش مسئولان برساند.
زمانی که به پایان روز نزدیک می‌شویم، به زیر درخت بلوط کهنسال بازمی‌گردیم. خورشید در افق غروب کرده و سایه درخت بر زمین می‌افتد. این درخت، نماد پایداری و تاریخ روستای بیاندره است. زمان برای این درخت معنای دیگری دارد. او شاهد هزاران فصل بوده، شاهد ریزش برگ‌ها در پاییز و شکوفایی دوباره در بهار. او تماشا کرده که چگونه نسل‌ها تغییر می‌کنند، اما این درخت همیشه همانطور ثابت و مقاوم در دل طبیعت ایستاده است.از کنار درخت که می‌گذریم، احساس می‌کنیم که بخشی از تاریخ این سرزمین را در دل خود جای داده‌ایم. سفر به روستای بیاندره و دیدار از درخت کهنسال بلوط، تجربه‌ای منحصر به فرد بود؛ سفری که از تاریخ و طبیعت این منطقه گفت و گویی بی‌پایان داشت.