عصر کرد - آخرین خبر /معرفی مصطفی متدین به‌عنوان مدیرعامل استقلال، بار دیگر پرسش قدیمی درباره حدود اختیار مدیران این باشگاه پس از خصوصی‌سازی را زنده کرده است؛ آیا او قرار است تصمیم‌گیر اصلی باشد یا فقط نام تازه‌ای در ساختار مدیریتی آبی‌ها؟
باشگاه استقلال پس از خصوصی‌سازی قرار بود از بلاتکلیفی مدیریتی فاصله بگیرد و با ساختاری روشن، مسیر حرفه‌ای‌تری را دنبال کند اما آنچه در سال‌های اخیر دیده شده بیشترصرفا جابه‌جایی مدیران بوده تا تغییر در شیوه اداره باشگاه که امری مهم است.
در هر صورت مصطفی متدین به صندلی مدیرعاملی رسیده و باید دید این انتخاب، پایان مدیریت موازی است یا ادامه همان روال با چهره‌ای تازه.
در نشست معارفه مدیرعامل جدید، علی تاجرنیا تأکید کرد در کار متدین دخالت نخواهد کرد و پیگیر کنار رفتن عنوان نماینده تام‌الاختیار هلدینگ نیز خواهد بود. این اظهارات در ظاهر امیدوارکننده است، اما استقلال با حرف و وعده اداره نمی‌شود. پرسش اصلی این است که آیا متدین اختیار واقعی تصمیم‌گیری درباره بودجه، قراردادها، نقل‌وانتقالات، انتخاب کادر فنی و سایر امور باشگاه را در اختیار دارد یا تصمیم‌های مهم همچنان باید از مسیر مالکان و نمایندگان آنها عبور کند؟
مدیرعاملی که نتواند بدون تأیید بیرونی درباره مسائل اصلی باشگاه تصمیم بگیرد، هرچقدر هم عنوان رسمی داشته باشد، چیزی بیش از ماشین امضای مالکان نخواهد بود. استقلال در سال‌های پس از خصوصی‌سازی بارها هزینه تصمیم‌های متزلزل، مسئولیت‌های مبهم و دخالت‌های چندگانه را پرداخته است؛ وضعیتی که نه پاسخ‌گویی را روشن کرده و نه ثبات مدیریتی به همراه داشته است.
البته هنوز برای قضاوت قطعی درباره متدین زود است. اما معیار ارزیابی او باید روشن باشد: تصمیم‌های مستقل، شفافیت در قراردادها و پاسخ‌گویی مستقیم در برابر هواداران. اگر وعده امروز تاجرنیا عملی شود و متدین اختیار واقعی داشته باشد، می‌توان از آغاز دوره‌ای تازه حرف زد؛ در غیر این صورت، تغییر مدیرعامل استقلال فقط تعویض نام روی صندلی است یا تغییر ساختار قدرت که به سود آبی ها قطعا خواهد شد.