عصر کرد - ایرنا / محسن رهامی حقوقدان و مدرس دانشگاه در گفتوگو با ایرنا گفت: اعتراضات در واقع ابتدا بیشتر صنفی و اقتصادی بود و کمتر رنگ سیاسی داشت، اما به چند جهت به سرعت رنگ خشونت گرفت؛ یکی از جهت این است که ما احزاب و سازمانهای مردمنهادی نداریم که بتوانند اعتراضات مردم را مانند همه دنیا جهتدهی و مدیریت کنند. هیچ مسجد، امامجمعه و نهاد رسمی کنترل جمعیت را به عهده نداشت، احزاب هم غایب بودند و نتواسته بودند در طول سالهای گذشته حضورشان را در سازماندهی حرکتهای مردمی نشان دهند البته شاید هم فرصت نشد. در سایر کشورهای دنیا احزاب و نهادهای غیردولتی برای راهپیمایی اصناف و مردم از دولت مجوز میگیرند و حتی خودشان امنیت را تضمین میکنند و گروههایی را برای حفاظت از خود مغازهها و نهادهای دولتی میگذارند. در نتیجه، آن موجی که ایجاد شد، بلافاصله توسط جریانهای مخالف کشور و فرصتطلبها و کسانی که نمیخواهند به هر حال کشور و مردم ایران از بحرانهای اقتصادی عبور کنند و به دنبال این هستند که کشور را به آشوب بکشانند، موج سواری کردند. این جریانها شاید میخواستند در ایران چیزی مثل سودان یا لیبی درست کنند بنابراین از فرصت برای موجسواری استفاده کردند. اگر در اعتراضات اخیر اصناف، احزاب، نهادهای عمومی و مدنی، روحانیت و دانشگاهها حضور داشتند و مدیریت سازماندهی میکردند که از کجا باید شروع کنیم تا کجا باید برویم و چه شعارهایی بدهیم، قطعاً وضعیت به این شکل نمیشد.