عصر کرد - ورزش 3/ شاید کالادزیچ امروز به سوپر هیرو اتریشیها تبدیل شده باشد اما ضربه سر او، رویای یک ملت را به باد داد و به بیرحمانهترین شکل ممکن، باعث حذف شاگردان قلعهنویی شد.
ایران برای زنده ماندن در جام جهانی فقط به یک برنده در بازی الجزایر و اتریش نیاز داشت، اما ساسا کالادزیچ در آخرین ثانیهها از راه رسید، گل سوم اتریش را زد و تساوی ۳ بر ۳ را به نتیجهای تبدیل کرد که هر دو تیم را به دور بعد رساند اما باعث حذف ایران شد.
بازی الجزایر و اتریش در کانزاسسیتی از همان ابتدا زیر سایه یک معادله حساس برای ایران برگزار میشد. شاگردان امیر قلعهنویی بعد از سه تساوی در گروه G منتظر بودند تا در این مسابقه، یک تیم برنده از زمین بیرون بیاید.
تا دقیقه ۳+۹۰ همه چیز به سود ایران چرخید، ریاض محرز گل سوم الجزایر را زد و در آن لحظه اتریش در آستانه حذف بود، اما کالادزیچ چند ثانیه بعد وارد زمین شد و با ضربه سری که آخرین پیچ داستان بود، نتیجه را ۳ بر ۳ کرد. این نتیجه اتریش را به عنوان تیم دوم و الجزایر را به عنوان یکی از تیمهای سوم برتر راهی مرحله یکشانزدهم نهایی کرد و ایران را از جام کنار زد.
کالادزیچ در این جام تا پیش از آن صحنه، سهمی کمرنگ در ترکیب اتریش داشت. او مقابل اردن ۴۵ دقیقه در ترکیب اصلی بازی کرده بود و برابر آرژانتین روی نیمکت نشست. رالف رانگنیک در بازی با الجزایر هم تا واپسین لحظات سراغ او نرفت، اما در دقیقه ۵+۹۰ وقتی اتریش چند نفس با حذف فاصله داشت، مهاجم دو متری خود را به زمین فرستاد. او عملاً فقط برای یک مأموریت وارد شد: رساندن توپ به تور در آخرین حمله.
او کمتر از یک دقیقه در زمین بود و اگر همه حضورش را در قاب چند ثانیه خلاصه کنیم، به سختی میشد بهتر از این عمل کرد. کالادزیچ در محوطه جریمه حضور پیدا کرد، پشت مدافعان الجزایر جا گرفت و سانتر میشائل گرگوریچ را با ضربه سر وارد دروازه کرد. او با نخستین لمس مؤثرش تیمش را نجات داد، همان لمسی که برای اتریش حکم نجات داشت و برای ایران، پایان یک انتظار فرساینده بود.
این گل علاوه بر اینکه اتریش را به دور بعد رساند، تعیینکننده تمام جدول تیمهای سوم بود. چند دقیقه قبل، محرز با گل دیرهنگام خود الجزایر را ۳ بر ۲ جلو انداخته بود و ایران در آن لحظه به طور موقت به جمع تیمهای صعودکننده برگشته بود. اما ضربه سر کالادزیچ همه چیز را برگرداند.
اتریش از لبه پرتگاه برگشت، الجزایر با همان تساوی بالا رفت و ایران، با سه امتیاز و تفاضل گل صفر، از جمع هشت تیم برتر سوم خارج شد. این مسابقه یک درام ششگله بود که همزمان اتریش و الجزایر را به مرحله بعد رساند و امید ایران را پایان داد. ایران فقط به یک برنده در این بازی نیاز داشت، اما شادی احتمالی ایرانیها بعد از گل محرز با ضربه سر کالادزیچ در آخرین کنش مسابقه قطع شد.
رانگنیک بعد از مسابقه گفت باور نمیکند در ۱۲۰ ثانیه پایانی چه اتفاقی افتاده و چنین مسیری را در یک بازی به یاد ندارد. برای او، کالادزیچ قهرمان اتریش شد، بازیکنی که از روی نیمکت آمد و اتریش را به اولین حضورش در مرحله حذفی جام جهانی بعد از چند دهه رساند. برای الجزایر هم نتیجه کافی بود تا به عنوان تیم سوم صعود کند. اما در سوی دیگر این معادله، ایران با تلخترین شکل ممکن حذف شد، نه در زمین خودش، نه با تساوی برابر مصر، بلکه با ضربه سری که هزاران کیلومتر دورتر، در کانزاسسیتی، مسیر یک ملت را بست.
کالادزیچ شاید برای اتریشیها نام امروز را با حروف طلایی نوشت، اما برای فوتبال ایران، او به چهرهای تبدیل شد که رؤیای صعود را در آخرین ثانیهها به باد داد. مهاجمی که یک دقیقه در زمین بود، اما همان یک دقیقه کافی بود تا تاریخ دو تیم را عوض کند: اتریش به سمت اسپانیا در مرحله بعد رفت، الجزایر آماده دیدار با سوئیس شد و ایران با حسرت سه تساوی، سه گل مردود و یک ضربه سر دیرهنگام از جام جهانی کنار رفت.